Week 39. Werken in La Ceiba

Deze week zijn we begonnen met werken in La Ceiba. Men overwoog om vrijwilligers van het Jaguar Rescue Center dagelijks heen en weer naar La Ceiba te rijden. Er was namelijk een aanstaand tekort aan vrijwilligers in La Ceiba. Cristina kreeg daar lucht van en merkte op dat dat wat inefficient zou zijn, gezien het feit dat wij so-wie-so elke dag heen en weer rijden om in het JRC te kunnen werken. Zou het niet handiger zijn dat wij in La Ceiba gaan werken? Dat zou het inderdaad. Dus nu werk ik drie dagen in La Ceiba en twee in het JRC en Cristina twee in La Ceiba en drie het JRC. En plotseling ziet de week er heel anders uit.

In La Ceiba komen die dieren terecht die na hun medische behandeling ook voldoende hebben gerevalideerd om vrijgelaten te worden. Ze zitten nog steeds opgesloten in kooien, maar kunnen zo weer een beetje aan het oerwoud wennen en verder verwilderen. Ze blijven danook relatief kort in La Ceiba voor ze (dieper in het bos) worden vrijgelaten. Omdat er dus dieren in kooien verblijven is het werk min of meer hetzelfde. Voor Cristina betekent het poep ruimen, eten bereiden en uitdelen. En net als in het JRC mag ik me bezighouden met ‘de tuin’.

Tuinieren is een beetje een raar begrip in het oerwoud. Het betekent vooral veel planten, dwz het bos, weghouden uit de tuin en die planten laten groeien die je ergens wel speciaal wil hebben. Bij ‘normale’ tuinen ben je wat actiever met het poten van planten. Anyways, de eerste dagen ben ik vooral zoet met het betonnen wandelpad bladvrij maken. En aan weerszijden moet een strook van een halve meter breed ook plant-vrij gemaakt worden. Het afgelopen half jaar was daar wat de klad in gekomen. Het is belangrijk dat het gebeurt want we willen eventuele slangen op en direct naast het pad van een afstandje goed kunnen zien.

Wat superfijn aan het werk in La Ceiba is is dat het voelt alsof je midden in het oerwoud werkt. Het terrein ligt aan een landweg aan de rand van het oerwoud, maar omdat het echt oerwoud is verdwijnt de weg in no-time uit zicht en is alles om je heen groen en hoor je voortdurend het geluid van vogels en apen. Okay, en soms ook de stereo van de mensen die aan de overkant van de weg wonen, want het is dus aan de rand van het oerwoud.

Afgelopen woensdag zijn we naar het strand van Punta Uva geweest. Een nogal toeristisch stukje strand, en niet zonder reden. Palmbomen, bijna wit zand en een azuur blauwe zee. Bovendien, makkelijk te bereiken met de auto. Er viel zelfs een klein beetje te snorkelen.

Het lijkt erop dat de temperatuur langzaam oploopt terwijl de regenfrequentie ook toeneemt. In augustus was het vrijwel de hele maand droog. In september hadden we af en toe regen. Nu hebben we dagelijks of eens in de twee dagen een bui.

Vandaag ontdekte ik dat het rond 12 uur ‘s middags, 40 graden Celsius is op ons terras, althans volgens de cameraval. Vorige week hadden we het ding in het bos geïnstalleerd op een plek waar volgens de lokale kenner soms katten, dwz puma’s, te zien zijn. Toen we de val deze week op hadden gehaald bleek ie geen enkele foto genomen te hebben. Zelfs niet van een Agauti of eekhoorntje of zo. De batterijen bleken niet genoeg stroom meer te leveren. Toen ik de val vandaag met nieuwe batterijen probeerde deed ie wéér niets. Ik bewoog m’n hand heen en weer, maar dat werd niet opgemerkt. Toen ik hem oppakte om hem te openen nam hij wel een foto. ‘Da’s merkwaardig’ dacht ik, tot ik zag dat het 40 graden was: dan merkt de bewegingsdetector een lichaam van 36 of 37 graden niet op. Vanavond deed hij het wel bij een schamele 29 graden.

Ookal hebben we geen gebrek aan warmte, het is wel duidelijk dat de aarde aan het kantelen is. Het is weer wat vroeger donker: om half zes in plaats van kwart over zes. Maar we merken het vooral aan de vogels die we zien. Af en toe duikt er een enkele migrant op in onze tuin. Maar ook is de lucht soms vol met vogels die van het noorden naar het zuiden trekken. In Europa zien we vooral ganzen. Hier zijn het – tot nu toe althans – zwermen van roofvogels. Twee weken geleden trok er een gemixte zwerm van (denken we) Swainson’s hawk, Broad-winged hawk en Turkey vulture over. Bijzonder imposant en je kan er uren van genieten.


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.