Week 10. We proberen het gewoon nog een keer.

Het meeste van de afgelopen week is al verteld, hier en hier. Ik dacht dat ik vorige week een grapje maakte, maar we hebben de laatst dag inderdaad alleen maar boterhammen met pindakaas gegeten. En vervolgens hebben we onze vlucht gemist omdat de papieren voor Matilda niet in orde waren.

Zondag, de laatste bonenpasta, maar niet heus.

Deze week gaan we daar dus achteraan. De dierenarts boezemt ons geen vertrouwen in. Vandaag (woensdag) zouden we het certificaat met ministeriëel stempel kunnen ophalen, maar ze bleken het niet eens naar het ministerie weggebracht te hebben. Want de courier had iets beters te doen. Nu zeggen ze dat het papier morgen naar het ministerie gaat en beloven dat het allemaal op tijd goed komt. Juist. M’n worst-case scenario machine had het niet kunnen bedenken, maar heeft zich nu helemaal aan de nieuwe situatie aangepast.

Maandag, de laatste boterhammen met pindakaas, maar niet heus.

Behalve de stress, is de hoeveelheid werk die zo’n gemiste vlucht oplevert niet mis overigens. En het is ook niet allemaal gratis. De vlucht moet omgeboekt (een dik uur in de rij omdat er meer noodgevallen voor ons waren: mensen die niet de vereiste twee covid testen hadden en via Parijs omgeboekt konden worden), de stoelen weer gereserveerd en Matilda in de cabine moest ook opnieuw gereserveerd. De taxi op schiphol afgezegd en een andere besteld voor zondag. Het vakantiehuisje waar we 10 dagen in quarantaine wilden verblijven moest omgeboekt. De bestelling van de boodschappen afgezegd (Drie kwartier in de wacht) en een nieuwe bestelling voor maandag doen (een uur heen en weer klikken). Ons huisje in San José konden we gelukkig ook verlengen. Nieuwe Covid-test boeken (een uurtje heen en weer bellen). Nieuwe boodschappen voor de week doen. Tassen weer uitpakken. Emailtje aan de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit schrijven. En niet te vergeten, een afspraak met een dierenarts maken en Matilda daarheen brengen (twee uur). Onze reisverzekering loopt nog tot midden maart, dus daar gaat het nog net goed mee.

We beginnen ons ook af te vragen of het universum ons iets probeert te vertellen … Toen we de huurauto afleverden, stapte er voor ons een man uit zijn huurauto die een t-shirt van het Jaguar Rescue Center aan had. Dat was onze eerste clue. Maandag kregen we onze tweede en wie weet geeft de dierenarts ons de derde. Enfin, zaterdag weten we meer. Het is in ieder geval erg verleidelijk om, als het zaterdag weer mis loopt, maar gewoon ons visum te collecteren en nog een jaartje langer te blijven.

Goed nieuws? Ja, dat is er ook. Nadat de storm van dinsdag voorbij was konden we vandaag weer ‘gewoon’ aan onze baan werken. We hebben bijgeslapen en de energie was terug.

En verder kunnen we nog een paar dagen langer van het weer hier genieten.


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.