Week 10. Tijd voor niets nieuws.

This post in Google translate English.

Este post en español de Google

De kop is eraf. We zijn tien hele weken op weg. Je knippert met je ogen en de week, de maand en nog een maand zijn voorbij.

Afgelopen week was het weer gewoon werken aan het vrijwilligerswerk. Woensdag zijn we naar Corcovado geweest. Een stuk heen en weer over hetzelfde pad vlak langs het strand. Zonder gids, want die was ziek geworden. Maar zoals ik al dacht was het pad niet moeilijk te vinden en lukte het ons ook vrij aardig om wat vogels en ander wild te zien. Het was geweldig, zoals jullie kunnen zien in het fotoalbum.

‘In het (natuur)behoud zit onze toekomst!’
Een bord langs de weg naar Corcovado park in Carate

Het was ook enorm warm en alles bij elkaar een goed rondje droog zwemmen voor ons plan om ook een keer de tweedaagse trektocht dwars door het park te doen. Dat is twee dagen 20 km lopen en daar zijn we niet meer helemaal voor getraind. Normaal lopen we elk een uur per dag met Kika, maar dat doen we al tien weken niet meer. En dat merken we! Als het er na Corona nog van komt dat we de tweedaagse tocht lopen, moeten we wel eerst wat trainen. Bijvoorbeeld in het bos van het Piro onderzoeksstation – als we daar weer in mogen.

Aan het eind van de dag raakten we aan de praat met een Canadees die een stuk grond bezit aan het eind van de weg naar het park. De man is ruim 70 jaar en wil z’n grond verkopen. Als we het geld hadden gehad, dan waren we stevig in de verleiding geweest, ik wel althans. We drukten hem op het hart het stuk bos aan een milieubeschermingsorganisatie te verkopen! Hij leek er wel oren naar te hebben.

Omdat we woensdag ‘vrij’ hadden genomen hebben we op zaterdag gewerkt en daardoor werd het weekend vrij kort. Ons plan om zondag naar het strand te gaan werd door het Coronavirus de grond in geboord. We ontdekten dat de gemeente, een paar dagen op de regering vooruitlopend, de stranden had afgesloten. Daar verdween weer een beetje vrijheid!

We zaten dus gewoon thuis niets te doen. Een maand geleden betekende dat voor een goed deel dat we aan het bloggen waren, maar zoals je gemerkt hebt neemt ons tempo af. In plaats van een blogpost per dag zijn we afgezakt naar een stuk of wat per week. Cristina heeft de laatste dagen een rivival en schrijft het ene blog na het andere, maar ik ben de afgelopen weken door m’n inspiratie heen geraakt. Nu heb ik zondag toevallig wel een goed boek over de tropen van de nieuwe wereld uitgelezen en daar verschijnt binnenkort een recensie van.

Na het lezen van Cristina’s juigende blog over de geneugten van ‘onderaan de ladder werken en direct resultaat van dingen met je handen doen’, vraag je je wellicht af hoe dat voor mij is. Welnu, als onderzoeksingenieur werkte ik de afgelopen vijf jaar al wat lager op de ladder dan een docent of hoogleraar doet. Dus de positieve ervaring die Cristina nu opdoet heb ik al een tijdje op zak. En ook de ervaring van direct resultaat is niet nieuw: ik zit in Lund de helft van m’n tijd te programmeren en dat geeft waanzinnig veel voldoening. Ik vergeet de tijd, raak helemaal in m’n flow, en aan het eind van de dag kan de database weer een beetje meer! Dus ik vind m’n baan geweldig! Nu met m’n vrijwilligerswerk doe ik domweg meer van datzelfde maar voor een ander doel. Superleuk maar niet zo nieuw dat ik er een blog aan zou willen wijden. Er zijn wel een paar bijkomende gedachten maar die houd ik nog even voor mezelf want ze zijn nog niet helemaal uitgekristalliseerd.

Waar was ik? O ja, behalve de wandeling in Corcovado, was deze week domweg een vrijwilligers-thuiswerk-week. Het begint gewoon te worden. Dus ik denk dat we een nieuwe fase van de sabbatical ingaan. Na twee weken dingen organiseren in San José, vier weken vakantie in Guanacaste, en de eerste kennismaking met Osa Conservation, en niet te vergeten de Corona domper, is het nu gewoon werken geblazen.

Zoals ik eerder al schreef, een nieuwe regelmaat heeft zijn intrede gedaan, maar nu is het alleen nog maar regelmaat, zonder het nieuwe van de nieuwe regelmaat. Het moest een keer gebeuren natuurlijk. Maar nu wordt het pas echt interessant, want nu verwacht ik, afgezien van dat virus, even niet zo heel veel spannends meer.


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.